پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۳

گاه از همه وجه طامعم می‌دانند

گاه از همه باب حاتمم می‌دانند

می‌آمی‌زند راستی را به دروغ

آنها که زبان به این و آن می‌رانند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۵آن خسرو فرهاد لقب کز ره جود
  2. رباعی شمارهٔ ۳۶عفوی که ز اندازه بدر خواهد بود
  3. رباعی شمارهٔ ۳۷این بنده که ملک نظم پیوستش بود
  4. رباعی شمارهٔ ۳۸آن ابر عطا که حاتمش کرده سجود
  5. رباعی شمارهٔ ۳۹چون داد قضا صیقل مرآت وجود
  6. رباعی شمارهٔ ۴۰چادر شب بستر خود ای طرفه‌نگار
  7. رباعی شمارهٔ ۴۱در بزم حکیمان ز می شورانگیز
  8. رباعی شمارهٔ ۴۲آن طبع که چون آینهٔ پاکست زغش
همه‌ی رباعیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.