پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۰

چادر شب بستر خود ای طرفه‌نگار

گر شب بسر افکنی و گردی سیار

از شمع و چراغ پر شود روی زمین

وز شعشعهٔ پر ز مه سپهر سیار

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۲آن طبع که چون آینهٔ پاکست زغش
  2. رباعی شمارهٔ ۴۳سلاخ که ساختی به پردانی خویش
  3. رباعی شمارهٔ ۴۴آن ماه که در خوبی او نیست خلاف
  4. رباعی شمارهٔ ۴۵ای جلوه‌ات از قامت چابک نازک
  5. رباعی شمارهٔ ۴۶ای صید سگ شیر شکار تو پلنگ
  6. رباعی شمارهٔ ۴۷ای کوی تو قبله‌گاه ارباب قبول
  7. رباعی شمارهٔ ۴۸می‌کرد چو سکه حی صاحب تنزیل
  8. رباعی شمارهٔ ۴۹در تکیه‌گه واسع این بزم جلیل
همه‌ی رباعیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.