پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۷

این بنده که ملک نظم پیوستش بود

تسخیر جهان مرتبهٔ پستش بود

در دست نداشت غیر اشعار نفیس

در پای تو ریخت آنچه در دستش بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۹چون داد قضا صیقل مرآت وجود
  2. رباعی شمارهٔ ۴۰چادر شب بستر خود ای طرفه‌نگار
  3. رباعی شمارهٔ ۴۱در بزم حکیمان ز می شورانگیز
  4. رباعی شمارهٔ ۴۲آن طبع که چون آینهٔ پاکست زغش
  5. رباعی شمارهٔ ۴۳سلاخ که ساختی به پردانی خویش
  6. رباعی شمارهٔ ۴۴آن ماه که در خوبی او نیست خلاف
  7. رباعی شمارهٔ ۴۵ای جلوه‌ات از قامت چابک نازک
  8. رباعی شمارهٔ ۴۶ای صید سگ شیر شکار تو پلنگ
همه‌ی رباعیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.