پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۷

بی‌تحفه نبرد اگرچه زین خسته نهاد

پیغام رسان رقعه به ان بحر و داد

چشمی به سواد رقعه بنده نکرد

کاهی به بهای تحفهٔ بنده نداد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۹یاری که به نیش غم دلی ریش نکرد
  2. رباعی شمارهٔ ۳۰خواهمچو جزا طرح عقاب اندازد
  3. رباعی شمارهٔ ۳۱این آب که شعلهٔ‌وش ز جا می‌خیزد
  4. رباعی شمارهٔ ۳۲آن دست که نخل قد آدم ریزد
  5. رباعی شمارهٔ ۳۳گاه از همه وجه طامعم می‌دانند
  6. رباعی شمارهٔ ۳۴ای بی تو چو هم دم به من خسته نموده
  7. رباعی شمارهٔ ۳۵آن خسرو فرهاد لقب کز ره جود
  8. رباعی شمارهٔ ۳۶عفوی که ز اندازه بدر خواهد بود
همه‌ی رباعیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.