رباعی شمارهٔ ۳۰

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۳۲آن دست که نخل قد آدم ریزد
2. رباعی شمارهٔ ۳۳گاه از همه وجه طامعم می‌دانند
3. رباعی شمارهٔ ۳۴ای بی تو چو هم دم به من خسته نموده
4. رباعی شمارهٔ ۳۵آن خسرو فرهاد لقب کز ره جود
5. رباعی شمارهٔ ۳۶عفوی که ز اندازه بدر خواهد بود
6. رباعی شمارهٔ ۳۷این بنده که ملک نظم پیوستش بود
7. رباعی شمارهٔ ۳۸آن ابر عطا که حاتمش کرده سجود
8. رباعی شمارهٔ ۳۹چون داد قضا صیقل مرآت وجود