پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۴

از سور غم عشق توای ماه اگر

کس قصه برد به سوی عمان و خزر

از آب بحار اثر نماند الا

همچون دل سوخته کفی خاکستر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۶از عمر به تنگم چو خلافت ز . . .
  2. شمارهٔ ۱۷۷افتاد دلم درتک و پوئی دیگر
  3. شمارهٔ ۱۷۸ای خدمت تو ز زندگانی خوشتر
  4. شمارهٔ ۱۷۹ای درد تو جان عاشقان را افسر
  5. شمارهٔ ۱۸۰ای دوست بیا و دل آواره ببر
  6. شمارهٔ ۱۸۱ای مایه آرایش دکان هنر
  7. شمارهٔ ۱۸۲ای مایه زیب زندگانی چو هنر
  8. شمارهٔ ۱۸۳با عشق نشین دگر تو ای دل زنهار
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.