پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۷

افتاد دلم درتک و پوئی دیگر

زد دست به زلف خوبروئی دیگر

خود کامه دلم به موئی آویخته بود

آویخت دگر باره به موئی دیگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۹ای درد تو جان عاشقان را افسر
  2. شمارهٔ ۱۸۰ای دوست بیا و دل آواره ببر
  3. شمارهٔ ۱۸۱ای مایه آرایش دکان هنر
  4. شمارهٔ ۱۸۲ای مایه زیب زندگانی چو هنر
  5. شمارهٔ ۱۸۳با عشق نشین دگر تو ای دل زنهار
  6. شمارهٔ ۱۸۴در ساغر دل خون ز شراب اولیتر
  7. شمارهٔ ۱۸۵آن جوهری جان که مرا عمر دراز
  8. شمارهٔ ۱۸۶چون خواست مرا دور جهان شعبده باز
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.