پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۵

آن جوهری جان که مرا عمر دراز

شد صرف رهش چو عمر زاهد به نماز

نشناخت چو جوهری نادان فلک

از مهره غیر گوهر ماراباز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۷دل سیر نگردد از غم دوست چو آز
  2. شمارهٔ ۱۸۸یاد شب وصل آن مه مهر افروز
  3. شمارهٔ ۱۸۹بیروی تو آرام ندارم هرگز
  4. شمارهٔ ۱۹۰ای سینه به آتش غم عشق بساز
  5. شمارهٔ ۱۹۱ای دل به فراق یار بگداز و بسوز
  6. شمارهٔ ۱۹۲در وصف تو خلق دو جهان از آغاز
  7. شمارهٔ ۱۹۳ای داغ غم تو بر جبین‌ها که مپرس
  8. شمارهٔ ۱۹۴ای ریخته خون‌ها به زمین‌ها که مپرس
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.