پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۷

دل سیر نگردد از غم دوست چو آز

وز درگه درد رو نتابد چو نیاز

بر کوه بلا کبک غمی گر باشد

پرواز کند بسوی مرغم چون باز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۹بیروی تو آرام ندارم هرگز
  2. شمارهٔ ۱۹۰ای سینه به آتش غم عشق بساز
  3. شمارهٔ ۱۹۱ای دل به فراق یار بگداز و بسوز
  4. شمارهٔ ۱۹۲در وصف تو خلق دو جهان از آغاز
  5. شمارهٔ ۱۹۳ای داغ غم تو بر جبین‌ها که مپرس
  6. شمارهٔ ۱۹۴ای ریخته خون‌ها به زمین‌ها که مپرس
  7. شمارهٔ ۱۹۵خواهم شود این زمانه را در نفیس
  8. شمارهٔ ۱۹۶سوز غم عشق تو به دل ما را بس
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.