پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۰

ای دوست بیا و دل آواره ببر

وین خسته روان ز تن به یکباره ببر

من با دل و دیده بی تو بس می نالم

دل بردیم از دو دیده نظاره ببر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۲ای مایه زیب زندگانی چو هنر
  2. شمارهٔ ۱۸۳با عشق نشین دگر تو ای دل زنهار
  3. شمارهٔ ۱۸۴در ساغر دل خون ز شراب اولیتر
  4. شمارهٔ ۱۸۵آن جوهری جان که مرا عمر دراز
  5. شمارهٔ ۱۸۶چون خواست مرا دور جهان شعبده باز
  6. شمارهٔ ۱۸۷دل سیر نگردد از غم دوست چو آز
  7. شمارهٔ ۱۸۸یاد شب وصل آن مه مهر افروز
  8. شمارهٔ ۱۸۹بیروی تو آرام ندارم هرگز
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.