پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۲

ای مایه زیب زندگانی چو هنر

وی دوران را چو شادمانی در خور

صیت تو چو اقبال شهان عالمگیر

عهدت چو بهار زندگانی پرور

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۴در ساغر دل خون ز شراب اولیتر
  2. شمارهٔ ۱۸۵آن جوهری جان که مرا عمر دراز
  3. شمارهٔ ۱۸۶چون خواست مرا دور جهان شعبده باز
  4. شمارهٔ ۱۸۷دل سیر نگردد از غم دوست چو آز
  5. شمارهٔ ۱۸۸یاد شب وصل آن مه مهر افروز
  6. شمارهٔ ۱۸۹بیروی تو آرام ندارم هرگز
  7. شمارهٔ ۱۹۰ای سینه به آتش غم عشق بساز
  8. شمارهٔ ۱۹۱ای دل به فراق یار بگداز و بسوز
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.