میرداماد
شمارهٔ ۱۷۳
آن باده که آفتاب جام است بیار
وان می که جز آن جمله حرام است بیار
این آتش عقل سوز یعنی می عشق
کار من از آن اگر چه خام است بیار
میرداماد
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۷۵از شرم رخت چهره نهان دارد مهر
- شمارهٔ ۱۷۶از عمر به تنگم چو خلافت ز . . .
- شمارهٔ ۱۷۷افتاد دلم درتک و پوئی دیگر
- شمارهٔ ۱۷۸ای خدمت تو ز زندگانی خوشتر
- شمارهٔ ۱۷۹ای درد تو جان عاشقان را افسر
- شمارهٔ ۱۸۰ای دوست بیا و دل آواره ببر
- شمارهٔ ۱۸۱ای مایه آرایش دکان هنر
- شمارهٔ ۱۸۲ای مایه زیب زندگانی چو هنر
درباره‌ی میرداماد
میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.