پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۳

شد تن همه دل دلستان می آید

دل خود همه تن شد که روان می آید

ای جان مجازی از جسد بیرون رو

کآن یار حقیقتی چو جان می آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۵عشاق به تیغ عشق جز سر ندهند
  2. شمارهٔ ۱۵۶کو عشق که باده سکونم ریزد
  3. شمارهٔ ۱۵۷گفتی که فلان ز هجر ما چون باشد
  4. شمارهٔ ۱۵۸کفتم که چو بخت هجر در خواب شود
  5. شمارهٔ ۱۵۹گر بیخبری کز تو بدین دل چه رسید
  6. شمارهٔ ۱۶۰گفتی شب هجرت از چه تب می زاید
  7. شمارهٔ ۱۶۱گفتی شودت ز وصلم اقبال بلند
  8. شمارهٔ ۱۶۲گر ابر نمی ز چشم من بردارد
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.