پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۲

گر ابر نمی ز چشم من بردارد

تا نفخه صور آتش دل بارد

ور زانکه گذر کند بسوی بستان

بستان همه وقت درد و غم بار آرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۴نتوان ز غم تودل به تدبیر برید
  2. شمارهٔ ۱۶۵وقت آمده کاین جان و تنم پاک رود
  3. شمارهٔ ۱۶۶هجران تو چون وصال جاوید شود
  4. شمارهٔ ۱۶۷هرچند طریق خدمت ما بد بود
  5. شمارهٔ ۱۶۸یا در چمن قدس وطن باید کرد
  6. شمارهٔ ۱۶۹یکچند به کنج خلوتم جا دادند
  7. شمارهٔ ۱۷۰یادم چو از آن عزم سفر می آید
  8. شمارهٔ ۱۷۱جز یاد تو در سینه ما یاد مباد
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.