پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۱

گفتی شودت ز وصلم اقبال بلند

چندین منگار غصه بر جان نژند

آری شب بخت تیره نیکو رسنی ست

تاگردون آفتابم آرد به کمند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۳مه پیش رخت به عذرخواهی آید
  2. شمارهٔ ۱۶۴نتوان ز غم تودل به تدبیر برید
  3. شمارهٔ ۱۶۵وقت آمده کاین جان و تنم پاک رود
  4. شمارهٔ ۱۶۶هجران تو چون وصال جاوید شود
  5. شمارهٔ ۱۶۷هرچند طریق خدمت ما بد بود
  6. شمارهٔ ۱۶۸یا در چمن قدس وطن باید کرد
  7. شمارهٔ ۱۶۹یکچند به کنج خلوتم جا دادند
  8. شمارهٔ ۱۷۰یادم چو از آن عزم سفر می آید
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.