پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۰

یادم چو از آن عزم سفر می آید

بر من همه خوشدلی بسر می آید

گلگونه سرشکم که چو آبست روان

از گر مروی بروی در می آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۲آنکس که به یادت دل شیدا دارد
  2. شمارهٔ ۱۷۳آن باده که آفتاب جام است بیار
  3. شمارهٔ ۱۷۴از سور غم عشق توای ماه اگر
  4. شمارهٔ ۱۷۵از شرم رخت چهره نهان دارد مهر
  5. شمارهٔ ۱۷۶از عمر به تنگم چو خلافت ز . . .
  6. شمارهٔ ۱۷۷افتاد دلم درتک و پوئی دیگر
  7. شمارهٔ ۱۷۸ای خدمت تو ز زندگانی خوشتر
  8. شمارهٔ ۱۷۹ای درد تو جان عاشقان را افسر
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.