پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۵

وقت آمده کاین جان و تنم پاک رود

وز عالم خاکی سوی افلاک رود

زنهار مکن این ستم ای بخت که دل

نادیده وصال دوست در خاک رود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۷هرچند طریق خدمت ما بد بود
  2. شمارهٔ ۱۶۸یا در چمن قدس وطن باید کرد
  3. شمارهٔ ۱۶۹یکچند به کنج خلوتم جا دادند
  4. شمارهٔ ۱۷۰یادم چو از آن عزم سفر می آید
  5. شمارهٔ ۱۷۱جز یاد تو در سینه ما یاد مباد
  6. شمارهٔ ۱۷۲آنکس که به یادت دل شیدا دارد
  7. شمارهٔ ۱۷۳آن باده که آفتاب جام است بیار
  8. شمارهٔ ۱۷۴از سور غم عشق توای ماه اگر
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.