پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۵

در عهد کفت کزوسخا می بارد

بر بوم و برم از چه بلا می بارد

گیتی همه ابر عافیت شد زکفت

بر کشت من آتش از کجا می بارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۷در عهد غمت دل چه جوانیها کرد
  2. شمارهٔ ۱۳۸در جام دل آن باده که دی دلبر کرد
  3. شمارهٔ ۱۳۹دی چرخ که از بقا مبادش امید
  4. شمارهٔ ۱۴۰در غیر دلم غم تو مأوا نکند
  5. شمارهٔ ۱۴۱در خنده چو بر لعل تو شکر چسبد
  6. شمارهٔ ۱۴۲در گلشن ما سمن مغیلان آید
  7. شمارهٔ ۱۴۳در دشت وجودم که فلک می پوید
  8. شمارهٔ ۱۴۴در باغ ز عشق تو چمن می سوزد
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.