پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۴

در باغ ز عشق تو چمن می سوزد

هجر تو روانم به بدن می سوزد

یاد تو چو باده ای که دیرینه بود

مغز خرد اندر سر من می سوزد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۶روزی دلم از غم تو بگسسته شود
  2. شمارهٔ ۱۴۷زان پیش که خاک ما فلک کوزه کند
  3. شمارهٔ ۱۴۸زان پیش که جان ز نور بی مایه شود
  4. شمارهٔ ۱۴۹زین باده که دل زجام غیرت نوشید
  5. شمارهٔ ۱۵۰زین شعله که دل چو جانش در بر گیرد
  6. شمارهٔ ۱۵۱ز آنروز که از سستی بخت ناشاد
  7. شمارهٔ ۱۵۲شب بر دل من دوره غم می بیزد
  8. شمارهٔ ۱۵۳شد تن همه دل دلستان می آید
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.