پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۸

زان پیش که جان ز نور بی مایه شود

دل تیره ز دور چرخ نه پایه شود

در ساغر ما یکی از آن باده بریز

کز پرتوش آفتاب چون سایه شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۰زین شعله که دل چو جانش در بر گیرد
  2. شمارهٔ ۱۵۱ز آنروز که از سستی بخت ناشاد
  3. شمارهٔ ۱۵۲شب بر دل من دوره غم می بیزد
  4. شمارهٔ ۱۵۳شد تن همه دل دلستان می آید
  5. شمارهٔ ۱۵۴عقل از خبر وصل تو از هوش رود
  6. شمارهٔ ۱۵۵عشاق به تیغ عشق جز سر ندهند
  7. شمارهٔ ۱۵۶کو عشق که باده سکونم ریزد
  8. شمارهٔ ۱۵۷گفتی که فلان ز هجر ما چون باشد
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.