پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۴

دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد

بر تن همه موی من مغیلانی کرد

حال شب من مپرس کز هجر رخت

بر مور دلم بلا سلیمانی کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۶در دام تو هیچ جان گرفتار مباد
  2. شمارهٔ ۱۳۷در عهد غمت دل چه جوانیها کرد
  3. شمارهٔ ۱۳۸در جام دل آن باده که دی دلبر کرد
  4. شمارهٔ ۱۳۹دی چرخ که از بقا مبادش امید
  5. شمارهٔ ۱۴۰در غیر دلم غم تو مأوا نکند
  6. شمارهٔ ۱۴۱در خنده چو بر لعل تو شکر چسبد
  7. شمارهٔ ۱۴۲در گلشن ما سمن مغیلان آید
  8. شمارهٔ ۱۴۳در دشت وجودم که فلک می پوید
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.