پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۹

دی چرخ که از بقا مبادش امید

تا بر دل من زخم زند تیغ کشید

در دست تو بود دل بدان واسطه شد

کاول اثر زخم به دست تو رسید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۱در خنده چو بر لعل تو شکر چسبد
  2. شمارهٔ ۱۴۲در گلشن ما سمن مغیلان آید
  3. شمارهٔ ۱۴۳در دشت وجودم که فلک می پوید
  4. شمارهٔ ۱۴۴در باغ ز عشق تو چمن می سوزد
  5. شمارهٔ ۱۴۵در کعبه قل تعالو از مام که زاد
  6. شمارهٔ ۱۴۶روزی دلم از غم تو بگسسته شود
  7. شمارهٔ ۱۴۷زان پیش که خاک ما فلک کوزه کند
  8. شمارهٔ ۱۴۸زان پیش که جان ز نور بی مایه شود
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.