پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۶

جان غاشیه غم تو بردوشش باد

درد تو روان من در آغوشش باد

جز وصل تو آرزو گر اندیشه کند

رسم و ره اندیشه فراموشش باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۸جان در غمت از جهان جدائی دارد
  2. شمارهٔ ۱۲۹چشمم همه بی تو موج خوناب زند
  3. شمارهٔ ۱۳۰چشمان تو آهوان آهو گیرند
  4. شمارهٔ ۱۳۱خواهم فلکت دگر مساعد گردد
  5. شمارهٔ ۱۳۲در عشق تو دل بخون من بازی کرد
  6. شمارهٔ ۱۳۳در عشق تو خون ز چشم امید چکید
  7. شمارهٔ ۱۳۴دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد
  8. شمارهٔ ۱۳۵در عهد کفت کزوسخا می بارد
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.