پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۸

جان در غمت از جهان جدائی دارد

سر در رهت آرزوی پائی دارد

دل وصل تو میخواست قضا گفت آری

این جغد کنون سر همائی دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۰چشمان تو آهوان آهو گیرند
  2. شمارهٔ ۱۳۱خواهم فلکت دگر مساعد گردد
  3. شمارهٔ ۱۳۲در عشق تو دل بخون من بازی کرد
  4. شمارهٔ ۱۳۳در عشق تو خون ز چشم امید چکید
  5. شمارهٔ ۱۳۴دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد
  6. شمارهٔ ۱۳۵در عهد کفت کزوسخا می بارد
  7. شمارهٔ ۱۳۶در دام تو هیچ جان گرفتار مباد
  8. شمارهٔ ۱۳۷در عهد غمت دل چه جوانیها کرد
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.