پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۰

چشمان تو آهوان آهو گیرند

در حسن غزال تو طبیعت شیرند

نتوان ز کمینگاه نگاه تو گذشت

ترکان کرشمه دست بر شمشیرند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۲در عشق تو دل بخون من بازی کرد
  2. شمارهٔ ۱۳۳در عشق تو خون ز چشم امید چکید
  3. شمارهٔ ۱۳۴دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد
  4. شمارهٔ ۱۳۵در عهد کفت کزوسخا می بارد
  5. شمارهٔ ۱۳۶در دام تو هیچ جان گرفتار مباد
  6. شمارهٔ ۱۳۷در عهد غمت دل چه جوانیها کرد
  7. شمارهٔ ۱۳۸در جام دل آن باده که دی دلبر کرد
  8. شمارهٔ ۱۳۹دی چرخ که از بقا مبادش امید
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.