پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۴۱

از منع غیر، دوش که خندان گذشت و رفت

امروز با تبسّم پنهان گذشت و رفت

زود آشنای من به که شد گرم اختلاط

کز پیش من رقیب پریشان گذشت و رفت

بی تابی‌اش ز وعده فراموشی که بود؟

کز اضطراب، بر زده دامان گذشت و رفت

بود از پی رقیب و نهان آشنای من

چون پیش من رسید هراسان گذشت و رفت

در راه آرزو، اثر نامیدی‌ام

گوید که آن پری ز تو پنهان گذشت و رفت

میلی چو بود رشته جان پای بند او

بیمار آرزو ز سر جان گذشت و رفت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۳جز خون دل، شراب ندانسته‌ام که چیست
  2. شمارهٔ ۴۴ناله‌ام را کاش نشناسد که این فریاد کیست
  3. شمارهٔ ۴۵گر نیست فکر قتل منت، قهر بهر چیست
  4. شمارهٔ ۴۶تیر غمت که در دل صید زبون شکست
  5. شمارهٔ ۴۷شرمنده‌ام که روی دلی چون نمود و رفت
  6. شمارهٔ ۴۸آنکه رشک بت چین است، این است
  7. شمارهٔ ۴۹جفای او من بی‌تاب را به جا نگذاشت
  8. شمارهٔ ۵۰اگر کسی سبب وصل یار من شده است
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.