پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۴۷

شرمنده‌ام که روی دلی چون نمود و رفت

صد سرزنیش ز ناکسی من شنود و رفت

بهر فریب ساده‌ دلان، مست ناز من

از بزم غیر آمد و خود را نمود و رفت

شد قحط آرزو به دل زود قانعم

با آنکه دیر آمد و یک دم نبود و رفت

تا بار دیگرش نتواند فریب داد

او را گذاشت غیر که برخاست زود و رفت

میلی خیال یار به دل ناگهان گذشت

بازم به دل محبّت دیگر فزود و رفت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۹جفای او من بی‌تاب را به جا نگذاشت
  2. شمارهٔ ۵۰اگر کسی سبب وصل یار من شده است
  3. شمارهٔ ۵۱غافل به من رسید و وفا را بهانه ساخت
  4. شمارهٔ ۵۲میا به پرستش من، چون امید صحت نیست
  5. شمارهٔ ۵۳وه که بر هر سر ره بی‌سر و پایی دگر است
  6. شمارهٔ ۵۴بس که پیشت عاشق از جام حجاب از دست رفت
  7. شمارهٔ ۵۵گشاد مهره دل زین بساط بر طرف است
  8. شمارهٔ ۵۶در کعبتین عشق تو نقش مراد نیست
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.