پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۴۲

ناصح نصیحت تو به دل جای‌گیر نیست

ویرانه‌ای است دل که عمارت پذیر نیست

خوانند در شکارگه عشق، بی‌جگر

صیدی که در کمند ملامت اسیر نیست

بسیار بی‌ملاحظه‌ای در جفا، مگر

دانسته‌ای که از تو دلم را گزیر نیست؟

ظالم‌سوار من، چو کند پای در رکاب

از دادخواه، یک سر ره بی نفیر نیست

میلی به صبر خوی کن و با جفا بساز

کان شوخ را خیال وفا در ضمیر نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۴ناله‌ام را کاش نشناسد که این فریاد کیست
  2. شمارهٔ ۴۵گر نیست فکر قتل منت، قهر بهر چیست
  3. شمارهٔ ۴۶تیر غمت که در دل صید زبون شکست
  4. شمارهٔ ۴۷شرمنده‌ام که روی دلی چون نمود و رفت
  5. شمارهٔ ۴۸آنکه رشک بت چین است، این است
  6. شمارهٔ ۴۹جفای او من بی‌تاب را به جا نگذاشت
  7. شمارهٔ ۵۰اگر کسی سبب وصل یار من شده است
  8. شمارهٔ ۵۱غافل به من رسید و وفا را بهانه ساخت
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.