پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۳

گرم آمدم سوی تو و افسرده می‌روم

یعنی که زنده آمدم و مرده می‌روم

از باغ عشق، من که گیاه محبّتم

در خشکسال تفرقه پژمرده می‌روم

بیرحمی‌ات اجازت یک مردمی نداد

هر چند یافتی که دل آزرده می‌روم

خوشدل به بزم او بنشین مدّعی، که من

هر جا غمی‌ست همره خود برده می‌روم

روز شمار، دست من و دامنت که من

خود را ز اهل بزم تو نشمرده می‌روم

بادا بقای او، که چو میلی من از جهان

زهر فنا زجام اجل خورده می‌روم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۵بس که هر لحظه فریبی به زبان دگرم
  2. شمارهٔ ۲۱۶شب به مستی گله چندان ز عتابش کردم
  3. شمارهٔ ۲۱۷از آستان او گله آلود می‌روم
  4. شمارهٔ ۲۱۸ترسم گر از محبّت خویشش خبر کنم
  5. شمارهٔ ۲۱۹دوش مستی را هم‌آغوش جنون می‌ساختم
  6. شمارهٔ ۲۲۰آن رفت که وصلت به دعا می‌طلبیدم
  7. شمارهٔ ۲۲۱چون نظر در خواب بر خورشید رخسارش کنم
  8. شمارهٔ ۲۲۲هلاک جان خود زان غمزه خونخوار فهمیدم
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.