پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۲

رفتم کز التفات تو کامی نداشتم

در نامه وصال تو نامی نداشتم

صد بار بازگشتم ازان کوی و هیچ بار

خرسندی جواب سلامی نداشتم

ناکامی‌ام چرا ز تو نومید کرده است

چون من امیدواری کامی نداشتم

ظاهر نکرده‌ام به تو وارستگی هنوز

چون بر خود اعتماد تمامی نداشتم

نومیدی از تغافل قاصد مرا فزود

با آنکه انتظار پیامی نداشتم

چون میلی رمیده دل، از صیدگاه وصل

هرگز به دست، آهوی رامی نداشتم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۴ز من غافل چو گردد از غرور حسن، بد خویم
  2. شمارهٔ ۲۱۵بس که هر لحظه فریبی به زبان دگرم
  3. شمارهٔ ۲۱۶شب به مستی گله چندان ز عتابش کردم
  4. شمارهٔ ۲۱۷از آستان او گله آلود می‌روم
  5. شمارهٔ ۲۱۸ترسم گر از محبّت خویشش خبر کنم
  6. شمارهٔ ۲۱۹دوش مستی را هم‌آغوش جنون می‌ساختم
  7. شمارهٔ ۲۲۰آن رفت که وصلت به دعا می‌طلبیدم
  8. شمارهٔ ۲۲۱چون نظر در خواب بر خورشید رخسارش کنم
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.