پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰۷

حرفی به تو از بیم سخنساز نگویم

صد بار برآرم نفس و باز نگویم

هرگز نسرسانم سخنی از تو به انجام

کز شوق، دگر بار زآغاز نگویم

اغیار چنان محرم رازند که از بیم

یک حرف به آن پرده برانداز نگویم

از غایت غیرت، من دیوانه به خود هم

حرفی که ازو می‌شنوم، باز نگویم

هرچند که دارم گله از غیر چو میلی

بهتر که به آن غمزه غمّاز نگویم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰۹ز من در شکوه آن شوخ بلا بوده‌ست، دانستم
  2. شمارهٔ ۲۱۰به وقت صلح چو در شکوه پیش یار شدم
  3. شمارهٔ ۲۱۱قربان نگه کردن پنهان تو گردم
  4. شمارهٔ ۲۱۲رفتم کز التفات تو کامی نداشتم
  5. شمارهٔ ۲۱۳گرم آمدم سوی تو و افسرده می‌روم
  6. شمارهٔ ۲۱۴ز من غافل چو گردد از غرور حسن، بد خویم
  7. شمارهٔ ۲۱۵بس که هر لحظه فریبی به زبان دگرم
  8. شمارهٔ ۲۱۶شب به مستی گله چندان ز عتابش کردم
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.