پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰۵

ز نومیدی وعده افسرده بودم

گر امشب نمی‌آمدی مرده بودم

به مردم اگر شکوه‌ای کردم از تو

میاور به رویم که آزرده بودم

چو تنها رسیدی، خجل گشتم از تو

که همراه غیرت گمان برده بودم

ازان سرگران از رقیبان گذشتم

که در بزم او ساغری خورده بودم

من آن گلبن حسرتم همچو میلی

که در گلشن وصل،پژمرده بودم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰۷حرفی به تو از بیم سخنساز نگویم
  2. شمارهٔ ۲۰۸به خون چهره می‌شویم و می‌روم
  3. شمارهٔ ۲۰۹ز من در شکوه آن شوخ بلا بوده‌ست، دانستم
  4. شمارهٔ ۲۱۰به وقت صلح چو در شکوه پیش یار شدم
  5. شمارهٔ ۲۱۱قربان نگه کردن پنهان تو گردم
  6. شمارهٔ ۲۱۲رفتم کز التفات تو کامی نداشتم
  7. شمارهٔ ۲۱۳گرم آمدم سوی تو و افسرده می‌روم
  8. شمارهٔ ۲۱۴ز من غافل چو گردد از غرور حسن، بد خویم
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.