پرش به محتوای اصلی
پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵
دلار ۲۶۶٬۳۹۵ ▲۱.۲۱٪
سرتیترها
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۵

دعای عمر به این صید مبتلا چه کند

به نیم کشته تیغ اجل، دعا چه کند

ز اختلاط منش می‌شود حیا مانع

ولی به جذبه عشقی چنین، حیا چه کند

به نا امید دل من، که آزمود ترا

فریب وعده وصل تو بی‌وفا چه کند

ستمگری که فزاید زمان زمان نازش

به او امید دل آرزو فزا چه کند

وصال هم نزد آبی بر آتش میلی

تو خود بگو که به این درد بی‌دوا چه کند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷مستی از لعل شراب آلود او معلوم شد
  2. شمارهٔ ۱۰۸لبت در خنده با من، وز نگاهت جنگ می‌بارد
  3. شمارهٔ ۱۰۹نا کرده کار دلبر من دل به کین نهاد
  4. شمارهٔ ۱۱۰چون دیدی‌ام، نظر به زمین دوختن چه بود
  5. شمارهٔ ۱۱۱آن جفا پیشه که آیین وفا نشناسد
  6. شمارهٔ ۱۱۲دوش ازان شعله که در جان من سوخته بود
  7. شمارهٔ ۱۱۳جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد
  8. شمارهٔ ۱۱۴ز جراحت تو ذوقی دل بی‌قرار دارد
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.