پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۹

گنجی که ز پیش آن بجستند منم

کوهی که به غم فرو شکستند منم

پیلی که به زخمیش بخستند منم

شیری که به بازیش ببستند منم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۱گر حور بود بدان که نازش نکشم
  2. شمارهٔ ۲۶۲از آتش دل همیشه اندر تابم
  3. شمارهٔ ۲۶۳ای دشمن و دوست مر تو را یک عالم
  4. شمارهٔ ۲۶۴هرگه که به پیراهن تو درنگرم
  5. شمارهٔ ۲۶۵دلخسته چشم ناوک انداز توام
  6. شمارهٔ ۲۶۶در خواب گه از دل به شب آتش بیزم
  7. شمارهٔ ۲۶۷شب ز انده تو همی نیاید خوابم
  8. شمارهٔ ۲۶۸دانم که ز چرخ بخش بیرون نکنم
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.