پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۶

هر یک چندی به قلعه ای آرندم

اندر سمجی کنند و بسپارندم

شیرم که به دشت و بیشه نگذارندم

پیلم که به زنجیر گران دارندم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۸بر روی تو مهربان و دلسوز منم
  2. شمارهٔ ۲۵۹گنجی که ز پیش آن بجستند منم
  3. شمارهٔ ۲۶۰نه از همه خلق حق گزاری دارم
  4. شمارهٔ ۲۶۱گر حور بود بدان که نازش نکشم
  5. شمارهٔ ۲۶۲از آتش دل همیشه اندر تابم
  6. شمارهٔ ۲۶۳ای دشمن و دوست مر تو را یک عالم
  7. شمارهٔ ۲۶۴هرگه که به پیراهن تو درنگرم
  8. شمارهٔ ۲۶۵دلخسته چشم ناوک انداز توام
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.