پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۴

دیبا به رخی بتا و زیبا به سلب

الماس به غمزه و تریاک به لب

خواهی که چو روز روشنی گیرد شب

برکش ز رخ آن ریشه دستار قصب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶چون آتش و آب از بدی پاکم و ناب
  2. شمارهٔ ۲۷تن در غم هجر داده بودم همه شب
  3. شمارهٔ ۲۸من غرقه ز خون دیده بودم همه شب
  4. شمارهٔ ۲۹تا روزه حرام کرد بر لب می ناب
  5. شمارهٔ ۳۰صالح تر و خشک شد ز تو دیده و لب
  6. شمارهٔ ۳۱ز آن سوزد چشم تو و زآن ریزد آب
  7. شمارهٔ ۳۲بودم صنما چو رفته هوشان همه شب
  8. شمارهٔ ۳۳ساقی که به دست من دهد جام شراب
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.