پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۸

من غرقه ز خون دیده بودم همه شب

بالله که هوا ندیده بودم همه شب

از شادی دل رسیده بودم همه شب

در سایه غم خزیده بودم همه شب

تا نرگس تو چو گل شد و گل بیخواب

وز آتش روی تو روان بود گلاب

تابیده به پیش رویت آن زلف بتاب

چون باده بر آبگینه بر روی تو آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰صالح تر و خشک شد ز تو دیده و لب
  2. شمارهٔ ۳۱ز آن سوزد چشم تو و زآن ریزد آب
  3. شمارهٔ ۳۲بودم صنما چو رفته هوشان همه شب
  4. شمارهٔ ۳۳ساقی که به دست من دهد جام شراب
  5. شمارهٔ ۳۴چون همت تو به حال من مقرونست
  6. شمارهٔ ۳۵اول ز پی وصال روح افزایت
  7. شمارهٔ ۳۶اشکم که زمین از نم او آغشتست
  8. شمارهٔ ۳۷مار دو سر چهار چشم است ای دوست
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.