پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

مهمان من آمد آن بت و کرد طرب

شوخی که در او همی بماندم به عجب

چون نرگس و گل نبست نه روز نه شب

از نظاره دو چشم و از خنده دو لب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵ای روی تو و زلف تو روز اندر شب
  2. شمارهٔ ۲۶چون آتش و آب از بدی پاکم و ناب
  3. شمارهٔ ۲۷تن در غم هجر داده بودم همه شب
  4. شمارهٔ ۲۸من غرقه ز خون دیده بودم همه شب
  5. شمارهٔ ۲۹تا روزه حرام کرد بر لب می ناب
  6. شمارهٔ ۳۰صالح تر و خشک شد ز تو دیده و لب
  7. شمارهٔ ۳۱ز آن سوزد چشم تو و زآن ریزد آب
  8. شمارهٔ ۳۲بودم صنما چو رفته هوشان همه شب
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.