پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۲

تفت این دل گرم از دم سردم همه شب

شد سرخ ز خون چهره زردم همه شب

صد شربت درد بیش خوردم همه شب

ایزد داند که من چه کردم همه شب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴دیبا به رخی بتا و زیبا به سلب
  2. شمارهٔ ۲۵ای روی تو و زلف تو روز اندر شب
  3. شمارهٔ ۲۶چون آتش و آب از بدی پاکم و ناب
  4. شمارهٔ ۲۷تن در غم هجر داده بودم همه شب
  5. شمارهٔ ۲۸من غرقه ز خون دیده بودم همه شب
  6. شمارهٔ ۲۹تا روزه حرام کرد بر لب می ناب
  7. شمارهٔ ۳۰صالح تر و خشک شد ز تو دیده و لب
  8. شمارهٔ ۳۱ز آن سوزد چشم تو و زآن ریزد آب
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.