پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۴

گر من برم از مردم بد سازم برم

فرجام ببینم و به آغاز برم

هر کس که به من دژم دژم پیوندد

بنگر که چه پاره پاره زو باز برم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۶ای زرین نام لعبت سیم اندام
  2. شمارهٔ ۲۲۷تن کوبم و سرپیچم و بر روی زنم
  3. شمارهٔ ۲۲۸جان هر ساعت ز کار زاری دهدم
  4. شمارهٔ ۲۲۹من دوش که از هجر تو در تاب شدم
  5. شمارهٔ ۲۳۰تا کی غم یار و درد فرزند کشم
  6. شمارهٔ ۲۳۱هر روز همی فلک به تیری زندم
  7. شمارهٔ ۲۳۲گفتم که تو بی وفایی ای نامردم
  8. شمارهٔ ۲۳۳ای فاخته دل چو من به رویت نگرم
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.