پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۳

ای فاخته دل چو من به رویت نگرم

زیبایی طاوس به بازی شمرم

با خنده کبک چون درایی ز درم

دل همچو کبوتری بپرد ز برم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۵سروی خواهم ز چرخ داری زندم
  2. شمارهٔ ۲۳۶همچون قلمم ز بیخ کندی به ستم
  3. شمارهٔ ۲۳۷چون پیش دل از هجر تو هنگامه نهم
  4. شمارهٔ ۲۳۸ای سرو سپاه خسرو ای ماه حشم
  5. شمارهٔ ۲۳۹ای کرده مرا به عشق گمراه تمام
  6. شمارهٔ ۲۴۰جستم از توبه بی زبانی جستم
  7. شمارهٔ ۲۴۱شب زار به جای بستر آتش ریزم
  8. شمارهٔ ۲۴۲گفتم کایندل به داغ نام تو کنم
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.