پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۲

گفتم که تو بی وفایی ای نامردم

من مردم و تو کجایی ای نامردم

خس دوست چو کهربایی ای نامردم

زان با چو منی نپایی ای نامردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۴بر بسته شد از بستن ماتم دستم
  2. شمارهٔ ۲۳۵سروی خواهم ز چرخ داری زندم
  3. شمارهٔ ۲۳۶همچون قلمم ز بیخ کندی به ستم
  4. شمارهٔ ۲۳۷چون پیش دل از هجر تو هنگامه نهم
  5. شمارهٔ ۲۳۸ای سرو سپاه خسرو ای ماه حشم
  6. شمارهٔ ۲۳۹ای کرده مرا به عشق گمراه تمام
  7. شمارهٔ ۲۴۰جستم از توبه بی زبانی جستم
  8. شمارهٔ ۲۴۱شب زار به جای بستر آتش ریزم
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.