پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۱

آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد

شد مست و به سوی رفتن آهنگ آورد

گفتم مستی مرو سیه جنگ آورد

چون گل بدرید جامه و رنگ آورد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۳ای شاه فلک متابع کام تو باد
  2. شمارهٔ ۱۵۴در باغ هنر تخم وفا کاشت خرد
  3. شمارهٔ ۱۵۵صالح تن من ز عشق دامن بفشاند
  4. شمارهٔ ۱۵۶در محنت شو خوش و مکن نعمت یاد
  5. شمارهٔ ۱۵۷دیدار تو از نعمت دو جهان خوشتر
  6. شمارهٔ ۱۵۸یک بوسه زدم بر لب و بر چشم دگر
  7. شمارهٔ ۱۵۹ز اول به میان ما به هنگام کنار
  8. شمارهٔ ۱۶۰هر ابر که بنگرم غباری شده گیر
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.