پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۰

تا خط چو دود تو دل از من بربود

گر روی چو آتشت به من روی نمود

از ریختن آب دو چشمم ناسود

آری نه عجب که آب چشم آرد دود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۲با من فلک از خشم همی دندان زد
  2. شمارهٔ ۱۵۳ای شاه فلک متابع کام تو باد
  3. شمارهٔ ۱۵۴در باغ هنر تخم وفا کاشت خرد
  4. شمارهٔ ۱۵۵صالح تن من ز عشق دامن بفشاند
  5. شمارهٔ ۱۵۶در محنت شو خوش و مکن نعمت یاد
  6. شمارهٔ ۱۵۷دیدار تو از نعمت دو جهان خوشتر
  7. شمارهٔ ۱۵۸یک بوسه زدم بر لب و بر چشم دگر
  8. شمارهٔ ۱۵۹ز اول به میان ما به هنگام کنار
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.