پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۵

صالح تن من ز عشق دامن بفشاند

تا مرگ قضای خویشتن بر تو براند

دل تخته درد و ناامیدی برخواند

شادی و غمم تو بودی و هر دو نماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۷دیدار تو از نعمت دو جهان خوشتر
  2. شمارهٔ ۱۵۸یک بوسه زدم بر لب و بر چشم دگر
  3. شمارهٔ ۱۵۹ز اول به میان ما به هنگام کنار
  4. شمارهٔ ۱۶۰هر ابر که بنگرم غباری شده گیر
  5. شمارهٔ ۱۶۱خورشید رخ تو تافت بر سایه عمر
  6. شمارهٔ ۱۶۲تعریف مرا عشق تو ای ساده شکر
  7. شمارهٔ ۱۶۳سلطان ملک است در دل سلطان نور
  8. شمارهٔ ۱۶۴چاه ز نخ تو ای دلارام پسر
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.