پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۷

چون در چشمم ز حسن تو زیبی زد

آن تافته زلف بر دلم شیبی زد

اندیشه چو باروی تو آسیبی زد

از دور زنخدان توام سیبی زد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۹چون روی هوا دوش به قیر اندودند
  2. شمارهٔ ۱۴۰گر خون نشود قوت جانم که دهد
  3. شمارهٔ ۱۴۱اندر ریشم همه خسک پاک برید
  4. شمارهٔ ۱۴۲ترسم ما را ستارگان چشم کنند
  5. شمارهٔ ۱۴۳چرخ فلک از قضا یکی پیکان زد
  6. شمارهٔ ۱۴۴در هند کمال جود موجود آمد
  7. شمارهٔ ۱۴۵چون بنشینند و مطربان بنشانند
  8. شمارهٔ ۱۴۶آن را که ز بخت دستیاری باشد
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.