پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۵

چون بنشینند و مطربان بنشانند

انصاف طرب ز آدمی بستانند

سوزند سپند و نام ایزد خوانند

بر مرکب شیرزاد در افشانند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۷در عشق تو جانم انده ناب خورد
  2. شمارهٔ ۱۴۸آنان که سر نشاط عالم دارند
  3. شمارهٔ ۱۴۹خون در تن من که اصل نیروست نماند
  4. شمارهٔ ۱۵۰تا خط چو دود تو دل از من بربود
  5. شمارهٔ ۱۵۱آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد
  6. شمارهٔ ۱۵۲با من فلک از خشم همی دندان زد
  7. شمارهٔ ۱۵۳ای شاه فلک متابع کام تو باد
  8. شمارهٔ ۱۵۴در باغ هنر تخم وفا کاشت خرد
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.