پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

قصاید

شمارهٔ ۲۶۳ - مدیح سیف الدوله محمود

ای تو را خوانده صنیع خود امیرالمؤمنین

همچنین بادا جلالت بر زیادت همچنین

سیف دولت مر تو را زین پیشتر بوده لقب

عز ملت را بر افزون کرد امیرالمؤمنین

اصبحت شمس العلی فی دولت من مشرق

نحمدالرحمن حمدا و هو رب العالمین

این بشارت حور عینان را همی گوید به خلد

بر نبشته بر دو پر خویشتن روح الامین

بخت زیبنده لقب کردند شاهان مر تو را

این لقب خواهند کردن خسروان نقش نگین

هر که خواهد تا بود همواره با شادی و ناز

این لقب را گو بخوان و صاحبش را گو ببین

هر کسی را هست یک عید و تو را شاها دو عید

هر دو با رامش عدیل و هر دو با شادی قرین

آن یکی این عید فرخنده که می آید مدام

وان یکی فرخ لقب کامد تو را اکنون بحین

فرخجسته باد و میمون این همایون هر دو عید

دوستانت شاد بادند و بد اندیشان غمین

ادامه‌ی قصاید

  1. شمارهٔ ۲۶۵ - مدح شیرزادراست کن طارم کاراسته شد گلشن
  2. شمارهٔ ۲۶۶ - مدح سیف الدوله محموددو مساعد یار و دایم جفت و با هم همزبان
  3. شمارهٔ ۲۶۷ - سلطان مسعود را ستایدای ملک شیردل پیل تن
  4. شمارهٔ ۲۶۸ - قصیده دیگر در مدح ملک ارسلانملک ملک ارسلان
  5. شمارهٔ ۲۶۹ - مدح عمیدالملک ابوالقاسمروز نوروز و ماه فروردین
  6. شمارهٔ ۲۷۰ - مدیح سیف الدوله محمودگر نه شاگرد کف شاه جهان شد مهرگان
  7. شمارهٔ ۲۷۱ - هم در مدح اوروز مهر و ماه مهر و جشن فرخ مهرگان
  8. شمارهٔ ۲۷۲ - ستایش سلطان مسعودای خرد را به راستی قانون
همه‌ی قصاید ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.