پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۸۷

بردی دل ما بتا نگه دار

حقت بود از بلا نگه دار

دل دادی و دل ربودی از من

در خاطرت این ادا نگه دار

کاری به جز از وفا نداریم

دستی تو هم از جفا نگه دار

در خامهٔ قدرتت خطا نیست

یا رب دلم از خطا نگه دار

خوش گفته به خسته‌ای طبیبی

خود را برو از هوا نگه دار

تا بهره خوری ز آشنایی

حق نمک وفا نگه دار

افتاده به سر هوای وصلت

در دامن صبر پا نگه دار

بلبل مشو از بهار نومید

این است رسید جا نگه دار

نیکی سبب دعای خیر است

در پیش خود این دعا نگه دار

ای باد بگو به کبک خرّم

شهباز رسید جا نگه دار

مجذوب از آن خزینه لعل

بخشی ز برای ما نگه دار

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹آهوی فیض را نکند بوالهوس شکار
  2. شمارهٔ ۹۰کمند زلف کجت کرده ماه را تسخیر
  3. شمارهٔ ۹۱در سرم نیست به جز سر تو سودای دگر
  4. شمارهٔ ۹۲دل از کف داده را یار اندکی نامهربان بهتر
  5. شمارهٔ ۹۳دشنام دوست خوش‌تر از حرف خوش‌تر غیر
  6. شمارهٔ ۹۴رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگر
  7. شمارهٔ ۹۵زهی به حسن و ملامت ز دلبران ممتاز
  8. شمارهٔ ۹۶بده ساقی شراب ناب تبریز
همه‌ی غزلیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.