پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۵

لب لعل تو کار باده کند

نعمتت را خدا زیاده کند

نیک‌خواهت سوار دولت باد

دشمنت را خدا پیاده کند

سرفرازی همان بود که کسی

خویش را در رهت فتاده کند

سر حکمت از آن زبان بشنو

کز لب جام استفاده کند

کرده‌ایم استفاده از لب جام

که تواند به ما افاده کند

ساده لوحی‌ست می که صحبت او

سینه را از نفاق ساده کند

هر که در سینه کین نگه‌ دارد

مرضش را خدا زیاده کند

فیض صحرای دل شکار کسی‌ست

که سگ نفس را قلاده کند

حج اکبر زیارت نجف است

نیک‌، بختی که این اراده کند

به نجف باز میروی مجذوب

دولتت را خدا زیاده کند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۷سایه‌بان فتح و نصرت بال اقبال تو باد
  2. شمارهٔ ۷۸بشنو از من سخنی کز غمت آزاد کند
  3. شمارهٔ ۷۹عقل چون مشغول خود شد شهر و زندان ساختند
  4. شمارهٔ ۸۰هیچ دل معشوق ما را رام نتوانست کرد
  5. شمارهٔ ۸۱حسن تا دارد از حیا تعویذ
  6. شمارهٔ ۸۲عمری اگر چه از من بیدل رمید یار
  7. شمارهٔ ۸۳ساقیا آن آب گلناری بیار
  8. شمارهٔ ۸۴در پیش اختیار تو ما را چه اختیار
همه‌ی غزلیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.